را نيز از غنايم و اجر حضور در بدر، برخوردار ساخت.[٧٦٦] در غزوه احد، او با سپر كردن دست خود، مانع از رسيدن تير به پيامبر (ص) شد و در نتيجه اين كار، يكى از انگشتان دستش، مورد اصابت قرار گرفت و فلج شد.[٧٦٧]

اهل‌سنت، روايات زيادى در فضيلت طلحه، نقل كرده‌اند كه گمان مى‌رود بيشتر آنها، جعلى و براى تبرئه او از گناه بزرگ خروج بر امام زمان خود و دشمنى وى با اميرمؤمنان (ع) باشد.[٧٦٨] بنابه روايت مشهور، ولى جعلى و ضعيف اهل‌سنت، او يكى از ده نفرى است كه به وى، بشارت بهشت داده شده است.[٧٦٩]

طلحه باوجود دستور قرآن، درباره حرام بودن ازدواج با همسران پيامبر (ع) پس از وفات آن حضرت، گفت كه پس از رحلت پيامبر (ص)، با عايشه ازدواج خواهد كرد و با اين سخنان، مايه آزردگى رسول خدا (ص) شد و آيه ٥٣ سوره احزاب نيز در توبيخ وى، نازل شد.[٧٧٠]

هرچند طلحه درباره تعيين عمر بن خطاب براى جانشينى ابوبكر، به وى اعتراض كرد[٧٧١]، اما عمر وى را يكى از اعضاى شوراى خلافت قرار داد كه وى نيز در اين شورا، رأى خود را به نفع عثمان داد.[٧٧٢] او در اين دوره، با حمايت خلفا، از ثروتى افسانه‌اى برخوردار شد.[٧٧٣]

طلحه با حمايت عايشه كه از قبيله‌اش بود، به خلافت پس از عثمان، چشم داشت‌[٧٧٤] و از تندترين سران معترض عليه عثمان بود[٧٧٥]؛ به‌گونه‌اى كه برخلاف خواهش امام على (ع)،

[٧٦٦] . الطبقات الكبرى، ج ٣، ص ١٦٢ الاستيعاب، ج ٢، ص ~٧٦٥

[٧٦٧] . الطبقات الكبرى، ج ٣، ص ~١٦٣

[٧٦٨] . همان، ج ٣، ص ١٦٦، البداية و النهاية، ابن كثير، ج ٧، ص ٢٤٨؛ اسدالغابة، ج ٢، ص ٤٦٨.

[٧٦٩] . البداية و النهاية، ابن كثير، ج ٧، ص ٢٤٧.

[٧٧٠] . الطبقات الكبرى، ج ٨، ص ١٦٢؛ أنساب الاشراف، ج ١٠، ص ١٢٣؛ شرح نهج البلاغة، ابن أبى الحديد، ج ٩، ص ٣٢٣.

[٧٧١] . الكامل فى التاريخ، ابن الأثير، ج ٢، ص ٤٢٥.

[٧٧٢] . الاستيعاب، ج ٢، ص ٧٦٦.

[٧٧٣] .، أنساب الاشراف ج ١٠، ص ٢٤؛ الطبقات الكبرى، ج ٣، ص ١٦٥.

[٧٧٤] . الجمل والنصرة لسيد العترة فى حرب البصرة، ص ١٦١.

[٧٧٥] . تاريخ المدينة المنورة، ج ٤، ص ١١٦٩؛ اسدالغابة، ج ٢، ص ٤٧٠.