آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٣ - انواعی از نعیم

انواعی از نعیم «

ذَواتا افْنانٍ» این دو بهشت انواعی از نعم دارند. باز توضیح نمیدهد، [میفرماید] «انواعی». در این توضیح ندادنها عنایتی هست. در علم «بلاغت» میگویند گاهی یک مطلب به تعمّد در ابهام گذاشته میشود تا ذهن شنونده به هر راه برود و ضمناً به او بفهمانند که اگر توصیف شود محدود میشود، چون هر مقدار توصیف شود ذهن آن را محدود میکند به همان که شنیده. بدان هر چه توصیف کنند، مطلب بیش از مقداری است که بخواهد توصیف شود. «ذَواتا افْنانٍ» این دو بهشت دارای انواعی از نعیم هستند. این که میگوید «انواعی از نعیم» یعنی محدودش نکن، پس اگر ما بعد هم توصیف کنیم و نمونههایی را بگوییم که شما با آن نمونهها آشنا هستید و میتوانید آشنا باشید، بدانید که محدود به اینها نیست. پس این «ذَواتا افْنانٍ» مقدمه است برای اینکه ذهن [نعم آن دو بهشت را] محدود نکند، «لا تَعْلَمُ نَفْسٌ». در یک آیه میفرماید: «فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما اخْفِی لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ