آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧١ - درک عظمت الهی

جان را ببیند تا وقتی که از عالم تن رفت، در عالم جان راه داشته باشد.

پس «وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ اکبَرُ» یک حقیقت خیلی بزرگتری است، یک ذرّه آن برای این گونه انسانها ارزش تمام بهشتهای جسمانی را دارد. اما همه مردم که به این مطلب نرسیدهاند. خیلی از مردم هستند که اگر الآن به آنها بگوییم- نه فقط در مقابل بهشتهای آن عالم، بلکه در مقابل یک امر کوچکی در همین دنیا- آیا حاضری با هزار تومان «رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ اکبَرُ» را بخری، میگوید نه، «رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ اکبَرُدرک عظمت الهی

اینجا که قرآن فرموده است: «وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ» کسی که مقام پروردگار خودش را بترسد یعنی هیبت مقام پروردگار او را بگیرد، و تعبیر «مقام» آمده است، «مقام» یعنی مرتبه، عظمت: خدا را در مقام الوهیت بشناسد، عظمت الهی را در مقام خود درک کند. آنوقت آن خوف، خوف از عقاب خدا نیست، عظمت الهی است، که امیرالمؤمنین فرمود: «عَظُمَ الْخالِقُ فی انْفُسِهِمْ فَصَغُرَ ما دونَهُ فی اعْینِهِمْ» [١] عظمت الهی در چشمشان جلوه کرده است، دیگر ماسوای حق هر چه هست، شامل دنیا و آخرت، همه در نظرشان کوچک است. تمام دنیا و تمام بهشت و جهنم در نظرشان چیزی نیست؛ یعنی آن کسی که مقام پروردگار را به عظمت الهی درک کرد دیگر امکان ندارد چیز دیگری در نظرش بزرگ بیاید.

[١]. نهجالبلاغه فیضالاسلام، خطبه ١٨٤ (خطبه همّام).