آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣ - ١ تعلیم قرآن

و آلاء پروردگار است، ولهذا از یک طرف با لفظ «الرَّحْمنُ» شروع میشود [که] رحمت است و از طرف دیگر مکرر مانند یک ترجیع بند ٣١ بار این آیه تکرار شده است:

«فَبِای الاءِ رَبِّکما تُکذِّبانِ

یادآوری نعمتها:

١. تعلیم قرآن

حال میخواهیم ببینیم که این نعمتها را که خدا در قرآن میخواهد بشمارد چگونه شمارش میکند؟ در این شمارش کردنها مسلّماً حسابی در کار است، [چون مربوط به] خلقت است، خصوصاً که بعد هم همواره صحبت از حُسبان و میزان و نظام موجود در کار عالم است و قهراً نمیتواند خود قرآن که جزئی از کار پروردگار است از حسبان و نظام خارج باشد [بلکه] این هم خودش حسابی و نظامی دارد.

ببینیم خدای رحمن که با اسم «الرحمنِ» خودش با ما مواجه است از چه نعمتی شروع کرده؛ نعمت اول، نعمت دوم، نعمت سوم، و چه را بیان میکند. بلافاصله میفرماید: «الرَّحْمنُ.عَلَّمَ الْقُرْآنَ» خدای رحمن قرآن را آموخت. ضمیر مفعول یا اسم مفعولش هم بیان نشده [که آیا] قرآن را به پیغمبر آموخت؟ قرآن را به وسیله پیغمبر به مردم آموخت؟ یا قرآن را به پیغمبر و مردم همه آموخت، به پیغمبر از طریق وحی