آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٨ - فرصت طلبی کافران

وَدّوا لَوْ تَکفُرونَ» [١]. عرض کردیم که قرآن کریم مکرر در مکرر این هشدار را میدهد که مسأله این نیست که ما میگوییم شما فقط به دلیل اینکه آنها مسلمان نیستند با آنها رابطه دوستی و احسان برقرار نکنید؛ مسأله این است که شما غافلید که در زیر پرده این چهره ظاهری که اینها نشان میدهند [چه نیاتی نهفته است!] احیاناً به شما میگویند که شما مسلمانید، ما مسلمان نیستیم ولی در عین حال اهل یک قبیله هستیم، یک فامیل هستیم، بالاخره قوم و خویش هستیم؛ ما قبل از اینکه مسلمان یا غیر مسلمان باشیم- مثلًا- همه مان مکی هستیم؛ یعنی ایمان یک مسأله سطحی است، چیز مهمی نیست، حالا شما مسلمان باشید یا غیر مسلمان. دروغ میگویند.

اگر امروز چنین حرفی میزنند دنبال فرصت هستند. (قرآن خیلی روی فرصتطلبی آنها تکیه میکند.) اگر امروز چنین حرفی میزنند ته دلشان حرف دیگری است. «انْ یثْقَفوکمْ یکونوا لَکمْ اعْداءً» اگر بر شما دست بیابند یعنی روزی فرصت دستشان بیاید که ضربه خودشان را وارد کنند- تعبیر این است که- آنوقت دشمنان شما خواهند بود؛ با اینکه قبلًا فرمود الآن دشمنان شما هستند. این که میگوید: «دشمنان شما هستند» یعنی من که از اسرار آگاهم الآن میدانم دشمن شما هستند ولی شما احساس نمیکنید، آن روزی که آنها فرصت پیدا کنند و بر شما دست بیابند آنوقت میبینید که چگونه اینها دشمنان شما هستند. «دشمنان شما خواهند بود» یعنی خواهید دید که این دلهایشان از دشمنی میجوشد. آیا فقط همان دلهایشان خواهد جوشید؛ کاری به کارتان ندارند؟ «وَ یبْسُطوا الَیکمْ ایدِیهُمْ» ببینید دستشان چگونه بر روی شما دراز میشود! «وَ الْسِنَتَهُمْ» و زبانشان. دست و زبانشان به بدی بر روی شما دراز خواهد شد «وَ وَدّوا لَوْ تَکفُرونَ» تمام آرزویشان این است که

[١]. ممتحنه/ ٢.