آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٧ - نعمتهای اصحاب الیمین
نیشابور است، به یک کسی که رفته است بزرگترین شهر دنیا مثلًا نیویورک را با تشکیلات و نظامات آن دیده است میگوید نیویورک چگونه جایی است؟ او میگوید «شهری است اما نه از این شهرها». او دیگر بیش از این نمیتواند بگوید، یعنی نمیشود به او فهماند که این شهر است، آن هم شهر است، ولی تشکیلات و نظاماتی آنجاست که اصلًا شباهتی با اینجا ندارد، مگر اینکه بگوید: «شهری است نه از این شهرها». با «نه از این شهرها» یک مقدار میشود عظمت آن را به او فهماند. راه دیگری نیست که بشود عظمت آن را به او فهماند.
«لا مَقْطوعَةٍ» خصوصیت آن میوهها این است که بریده نمیشود یعنی برای همیشه هست، روزیای نیست که یک مدت موقت باشدبعد قطعش کنند «وَ لا مَمْنوعَةٍ» و نه اینکه در حالی که وجود دارد تکلیفی بیاید منعش کند. نه میبُرند (نمیآورند) که اساساً وجود نداشته باشد (میگوید چنین نیست، همیشه وجود دارد) و نه در حالی که وجود دارد منعی در کار است که بگویند به آن درخت نزدیک نشوید مثل آنچه که [برای] آدم در ابتدا وجود داشت ولی گفتند به آن درخت نزدیک نشو.
«وَ فُرُشٍ مَرْفوعَةٍ» بساطها و فراشهایی در آنجا وجود دارد عالی، بلنددرجه، بلند مرتبه. ظاهر «فراش» این است که مقصود همین بساطها و فرشها باشد ولی [در این صورت] همینقدر میگفتند «اما عالی». بعضی گفتهاند این کنایه است چون «فراش» در زبان عربی به دو معنا گفته میشود؛ یک معنایش همسر است یعنی زن برای مرد. آنوقت عالیای که در اینجا آمده، در تفاسیر آمده است یعنی عالی هستند از نظر قدر، اخلاق و فکر، یعنی بعضی انحطاطهای فکری و روحی (خُلقی) که در برخی از زنهای دنیا دیده میشود آنجا دیگر وجود ندارد. دیگر زنِ آنجا آن نقص و عیبی که در زنهای دنیا هست در او نیست، و اینها همان زنهای دنیا هستند که اهل بهشت