رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٩ - ج) بى نتيجه ماندن اهداف بعثت پيامبر در صورت معصوم نبودن

ج) بى نتيجه ماندن اهداف بعثت پيامبر در صورت معصوم نبودن‌

تربيت بيش از آنچه جنبه‌ علمى‌ دارد، جنبه‌ عملى‌ دارد، يعنى آن قدر كه طرز عمل و حالات و صفات‌ مربى‌ در افرادى كه تحت تربيت او قرار دارند مؤثر است، تذكرات و بيانات او اثر ندارد.

بايد مربى از راه عواطف و احساسات در درون قلب افراد نفوذ و در داخل وجود آنها تحول و انقلابى بر پا كند. نه تنها قانع كردن عقل با بيانات اخلاقى و استدلالات علمى كافى نيست، زيرا آنها تنها مى‌توانند زمينه مساعدى براى انقلاب روحى فراهم سازند و تنها عوامل اصيل انقلاب، نفوذ در درون وحود افراد از طريق عواطف و احساسات آنهاست.

اين اخلاق، صفات و رفتار مربى است كه پايه اصلى تربيت را تشكيل مى‌دهد، نه گفته‌هاى و سخنرانى‌هاى پر آب و تاب او! گر چه آن هم به نوبه خود مؤثر است.

يكى از دلايلى كه خداوند، پيامبران را از ميان قوم و ملت خود انتخاب مى‌كرده، همين است كه آنها بهتر مى‌توانند از راه عمل، در اعماق دل وحان ملت خويش نفوذ كنند، زيرا وقتى كه مردم وقتى كه مردم، خود را در شرايطى مشابه شرايط زندگى پيامبران ديدند، سبب مى‌شود كه طبق اصل محاكمات‌ [١]- كه يكى از اصولمسلّم‌ روانى‌ است- خود را به‌

[١]-/ درباره اصل محاكمات به توضيحات شماره ١٣ بخض اول مراجعه شود