رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٠ - پيامبر تن

كسى پرسيدند: چرا مؤذن‌ها در موقع اذان، دست‌ها را روى گوششان مى‌گذارند؟ گفت: براى اينكه اگر روى دهانشان بگذارند صدايشان شنيده نمى‌شود!

١١- نقل مى‌كنند كه: اين جمله از ابتكارات شمر بن ذى الجوشن لعنت الله عليه‌ (قاتل امام حسين‌ (عليه السلام) است كه بعد از ارتكاب آن جنايت فجيع، براى توجيه عمل خود آن را جعل نمود و امروزه هم تكيه كلام گروهى شده است!

١٢- فرض كنيد يك مرد ثروتمند خود خواه از منزل مجلل خود خارج مى‌شود، در ضمن گردش، به يك كلبه محقر يك رعيت فقير مى‌رسد. چشم او به زن زيباى رعيت مى‌افتد كه با زحمت و مشقت مشغول انجام كارهاى منزل است. البته وجدانش بيدار و مواظب است كه خلافى از او سر نزند اما شهوت جنسى او هم آرام نمى‌نشيند و با وجدان به مشاجره مى‌پردازد. پس از مدت كمى زد و خورد، وجدان- كه قدرت كافى ندارد- تسليم مى‌شود و حق خود را به شهوت واگذار مى‌كند! در اين موقع آن شخص با خود فكر مى‌كند كه زن به اين زيبايى شايسته زندگى بهترى است و انصاف نيست كه چنين زندگى مشقت بارى داشته باشد، پس بايد او را نجات داد و به قصر اختصاصى خود برد! اما هيچ به خاطر شما نمى‌آيد كه با اين عمل يك اتحاد مقدسى در هم مى‌ريزد و يك درد به ساير دردهاى موجود آن خانواده افزوده مى‌شود! ولى او اين كار خود را صد در صد موافق با وجدان مى‌داند.

و يا شخص ديگرى را فرض كنيد كه هرگز در مدت عمر خود كار