رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٣ - پيامبر تن

مسئله نشان مى‌دهد كه اين كتاب بزرگ آسمانى تا چه اندازه براى‌ روح ملامتگر يا وجدان‌ اهميت قايل شده است.

قابل توجه اينكه سوگند مزبور در رديف سوگند به روز قيامت قرارداده شده‌ (لا اقسم بيوم القيامة) و اين تقارن پر معنى است، شايد اشاره به اين باشد كه هر دو موضوع‌ (ايمان به روز جزا وجدان) داراى يك اثرند و آن ايجاد يك نوع مراقبت و كنترل دائمى نسبت به اعمال انسان و وسيله‌اى براى هدايت بشر به نيكى‌ها و جلوگيرى از بدى هاست.

تنها دو چيز مى‌تواند مبدأ يك تحول و اصلاح عميق در فرد و اجتماع شود، اول ايمان به روز رستاخيز و دوّم، وجدان و هماهنگى ميان اين دو.

٢- «فرجعوا الى انفسهم فقالوا انكم انتم الظالمون» (ابراهيم) گفت:

آيا جز خدا چيزى را مى‌پرستيد كه نه كمترين سودى براى شما دارد و نه زيانى به شما مى‌رساند؟! (نه اميدى به سودشان داريد و نه ترسى از زيانشان!؟) [١] قرآن مجيد ضمن شرح سرگذشت ابراهيم بت شكن و مبارزات قهرمانانه، پى گير و پر هيجان او با بت پرستان، در اين آيه اين چنين ب تأثير اين نيروى مرموز اشاره مى‌كند: هنگامى كه ابراهيم تمام بت‌هاى معبد را جز بت بزرگ در هم شكست و او را به دادگاه حاضر كردند، در برابر قضات گفت: شرح ماجراى معبد را از همين بت بزرگ كه شاهد اين صحنه بود سئوال كنيد!

[١]-/ انبيا/ ٦٤