رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - ١- اعجاز

ارتباط با جهان ماوراء طبيعت- هر قدر هم فوق‌العاده و نابغه باشد- نتواند مانند آن را انجام دهد.

اين مطلب را مى‌توان در ضمن مثالى اين گونه روشن ساخت كه:

اگر كودك ٦ يا ٨ ساله‌اى مانند يك سخنران ورزيده و ماهر با عبارات سليس و روان و دلنشين صحبت كند اين يك نبوغ فوق‌العاده است اما از حدود توانايى نوع بشر بيرون نيست، زيرا ممكن است كودك ديگرى پيدا شود كه به همين زيبايى و مهارت سخن بگويد، به همين دليل نمى‌توان نام آن را معجزه گذاشت.

ولى اگر يك نوزاد دو روزه اين چنين سخن بگويد قطعاً او يك نابغه نيست، زيرا اين عمل از حد نبوغ هم خارج است و مسلماً چنين مسى به جهانى غير از اين جهان طبيعت علل و معلول عادى آن ارتباط خاصى پيدا كرده است، چنين عملى در صورتى كه با شرايط ديگرى، كه گفته شده- همراه باشد معجزه‌ ناميده مى‌شود و منظور ما از معجزه يعنى كارى كه از قدرت بزرگ‌ترين نوابغ جهان هم بيرون باشد.

مثال ديگر: ممكن است دانشمندى بتواند با وسائل علمى درخت خرمايى را- كه بايد در مدت ٧ سال به ثمر برسد، در مدت يك سال به ثمر برساند، مسلماً چنين دانشمند گياه‌شناسى به يك كشف بزرگ و كم نظير علمى نايل شده، ولى اين عمل را ممكن است دانشمند نابغه ديگرى در همين مورد يا مورد مشابه آن انجام دهد. حال اگر كسى پيدا شود كه در يك دقيقه هسته خرمايى را به ثمر برساند يا در يك چشم بر هم زدن درخت خشكيده‌اى را باردار نمود، چنين عملى‌