رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣ - سخن گفتن جهان آفرينش با انسان

بخشيده است. از جمله:

١- براى اينكه اين دستگاه بتواند در يك لحظه از مناظر مختلف دور و نزديك تصوير بردارى كند، عدسى چشم را به گونه‌اى آفريده كه مى‌تواند كار هزاران عدسى را براى تصوير بردارى از فواصل مختلف انجام دهد و اين كار عجيب و خارق‌العاده را با عضلات كوچكى به طور خودكار انجام مى‌دهد. يعنى با فشار آوردن بر روى عدسى چشم، تحدّب و برجستگى آن را به سرعت كم و زياد كرده و با فاصله‌هاى اجسام تطبيق مى‌دهد.

٢- براى اينكه چشم بتواند در برابر نورهاى شديد و ضعيف به خوبى انجام وظيفه كند، مردمك آن، چنان حساس قرار داده شده كه بدون توجه ما در مقابل نورهاى شديد، خود به خود تنگ و در برابر نورهاى ضعيف، وسيع مى‌شود تا اشعه نورانى به مقدار متناسبى وارد اين دستگاه شود و به‌ شبكيه‌ حساس چشم- كه از هر فيلم عكاسى حساس‌تر است- آسيبى نرساند.

٣- براى اينكه انسان در مقابل گرد و غبار و طوفان، مجبور نباشد تمام چشم خود را ببندد و فعاليت آن را به كلى متوقف سازد؛ مژگان‌ها چنان قرار داده شده كه در چنين مواقعى، شبكه‌اى مانند پرده كركره تشكيل مى‌دهد و در عين اينكه از داخل شدن ذرات غبار به چشم جلوگيرى مى‌كند، شعاع نور را به آسانى به درون آن مى‌فرستد.

٤- روى لبه پلك‌هاى چشم، يك سلسله غده چربى قرار داده شده تا لبه پلك‌ها- كه هميشه با هم اصطكاك پيدا مى‌كنند- نرم باشد و برخورد آنها با يكديگر ايجاد ناراحتى نكند.