رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥ - پيامبر تن
«... انكم انتم الظالمون؛ ... شما آرى شما، ظالم و ستمگريد.» [١]
در اينجا پيامبر باطن (وجدان) و عقل با پيامبر برون (ابراهيمبت شكن) هم صدا شد و متفقاً بر آئين بت پرستى خط بطلان كشيدند، اما افسوس كه عمر اين بيدارى بسيار كوتاه رود. وجدان خواب آلوده آنها پس از چند لحظه دوباره به خواب سنگين و عميقى فرو رفت و بار ديگر پردههاى ضخيم اوهام و خرافات چهره درخشان آن را پوشانيد و به دنبال آن حكم اعدام (سوزانده شدن) ابراهيم صادر شد.
٣- پيشواى بزرگ اسلام على (عليه السلام) مىفرمايد:
«انه من لم يعن على نفسه حتى يكون له منها واعظ و زاجركم تكن تدومن غيرها زاجر و لا واعظ؛ [٢] كسى كه كوشش نكند تا از درون وجود خود واعظى كه او را پند و اندرز دهد و واجرى (ملامتگرى) كه او را از كار بد باز دارد، پيدا كند، پند و اندرز و منع دگران در وجود او اثر نخواهد كرد!» [٣]
در اين عبارت كوتاه پيشواى بزرگ اسلام اهميت وجدان را در تربيت و هدايت بشر تشريح نمود و آن را به عنوان اولين پايه نفوذ هر
[١]-/ انبيا/ ٦٤
[٢]-/ نهج البلاغه عبده، خطبه ٨٨، ص ١٥٩
[٣]-/ و نيز از كلام على (عليه السلام) است كه مىفرمود: «و من كان له من نفسه واعظ كان عليه من الله حافظ يعنى كسيكه از درون خود واعظى داشته باشد از طرف پروردگار از او نگهدارى خواهد شد