رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١١ - ١- اعجاز

براى سخن گفتن يك سلسله علل لازم است از جمله: ريه، حنجره، تارهاى صوتى، مخارج كلمات، زبان، عقل و هوش براى تنظيم و تركيب جمله‌ها و ... با اين وضع چگونه سخن گفتن سنگريزه‌اى كه هيچ يك از اين امور را ندارد قابل قبول است؟!

اگر ما قبول كنيم كه چنين امورى امكان دارد، بايد اصل‌ عليّت‌ را به كل به هم بزنيم و- بپذيريم كه ممكن است معلولى بدون هيچ گونه علّتى وجود پيدا كند و اين موضوعى است كه هيچ عالم و دانشمندى نمى‌تواند آن را قبول كند.

اصل عليّت نه تنها جزء اصول مسلم علوم طبيعى است، بلكه در فلسفه‌ نيز جزء ابتدايى‌ترين و مسلم‌ترين مسائل است، زيرا در فلسفه مى‌خوانيم: «هيچ حادثه‌اى بدون علّت ممكن نيست.»

اين سخنى است كه ممكن است يك‌ عالم مادى‌ در زمينه انكار معجزات بگويد.

اما انكار معجزات تنها منطق دانشمندان مادى نيست، بلكه يكى از دانشمندان خداپرست‌ نيز مى‌گويد:

اصولًا ما خدا را از روى نظام ثابت و مسلم جهان آفرينش شناخته‌ايم. اگر بنا شود اين‌ نظام‌ به وسيله معجزات متزلزل گردد، اساس مسأله توحيد و خداشناسى متزلزل خواهد شد، شما مى‌خواهيد با اثبات معجزات، پايه‌هاى نبوت را محكم كنيد ولى توجه نداريد كه با اين عمل، پايه توحيد را لرزان مى‌سازيد!

ب) بعضى از نويسندگان اسلامى- تحت تأثير منطق مادى‌هاى قرار گرفته‌اند- بى ميل نيستند كه با مادى‌ها در موضوع انكار معجزات‌