رهبران بزرگ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٧ - ب) جلب اعتماد عمومى

اما هنگامى كه بدانند پيامبران خدا با يك نوع تأييد اهلى در برابر تمام گناهان‌ مصونيت‌ دارند و محال است دامانشان آلوده گناهان شود، به درستى سخنان آنها ايمان كامل پيدا مى‌كنند و هيچ عذر و بهانه‌اى براى سرپيچى ازدستورهاى آنان باقى نمى‌ماند.

اشكال‌

ممكن است كسانى به اين دليل ايراد بگيرند كه: تنها چيزى كه مى‌توان از اين دليل استفاده كرد، همانا مصونيت در برابر دروغ‌ است، زيرا اگر پيامبر در برابر دروغ معصوم باشد، مردم مى‌توانند به گفته‌هاى او صد در صد ايمان پيدا كنند، اما در برابر ساير گناهان از اين دليل نمى‌توان استفاده كرد.

پاسخ‌

١- بيشتر گناهان لازم و ملزوم يكديگرند و به يكديگر دعوت يم كنند، مثلًا: كسى كه زبان خود را آلوده به دروغ مى‌كند، حتماً عللى دارد، يا به واسطه حبّ جاه و مقام است كه براى رسيدن به آن هزار گونه دروغ مى‌گويد يا پول پرست و شهوت راناست كه براى به دست آوردن ثروت سرشار از طريق نا مشروع و ارضاى شهوات خود دروغ مى‌گويد. گاهى حسد، سرچشمه دروغ مى‌شود و زمانى ترس بى جا از مردم. همچنين بسيار مى‌شود كه انسان مرتكب جنايتى مى‌شود و براى پوشاندن آن، ده‌ها دروغ ديگر مى‌گويد.

بنابراين دروغ يا هر گناه ديگر، علل مختلفى دارد و از طريق اين علل با گناهان ديگر رابطه نزديك پيدا مى‌كند. اين سات كه ما تفكيك ميان دروغ و ساير گناهان كار بسيار مشكلى است.