ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٠٠ - كيفر قتل عمد

(وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً): كسى كه مؤمنى را از روى قصد و علم به اينكه او- مومن و قتلش حرام و خونش مصون است، بكشد. عكرمه و ابن جريج و جماعتى گويند يعنى مومنى را بكشد در حالى كه قتلش را حلال بشمارد، برخى گفته‌اند: يعنى مومنى را بر دينش بكشد. اين معنى را عياش باسناد خود از امام صادق ع نقل كرده است.

(فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها): كيفرش جهنم و در آنجا مخلد و جاودانى است.

(وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ‌): و خداوند بعنوان عقوبت، او را از خير، دور و مطرود مى‌سازد.

(وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً): و براى او عذابى بزرگ، مهيا كرده است.

معناى قتل عمد

ظاهراً معناى قتل عمد اين است كه انسان قصد كند قتل ديگرى را بوسيله چيزهايى كه عادة براى قتل بكار مى‌رود و او را بوسيله سلاح يا سم يا سوزانيدن يا غرق كردن يا بوسيله چند چوب و سنگ، بكشد زيرا همه اينها قتل عمدى است و موجب قصاص مى‌شود. ابراهيم و شافعى و اصحابش نيز بر همين عقيده‌اند. گروهى گويند:

قتل عمد، تنها بوسيله آهن صورت پذير است. سعيد بن مسيب و طاووس و ابو حنيفه و اصحابش نيز بر همين عقيده‌اند.

اما قتل شبه عمد، اين است كه با چوب يا چيز ديگر كه عادة براى كشتن بكار نمى‌روند و معمولا موجب مرگ افراد نمى‌شوند كسى را بزنند و بميرد. اين نوع قتل، خونبهايى خشونت آميز دارد زيرا بر خلاف قتل خطا كه ديه آن بر عاقله قاتل بود، در اينجا ديه را از خود قاتل، مى‌گيرند.

كيفر قتل عمد

در اين آيه، تهديدى بس شديد، نسبت بكسى است كه مؤمنى را عمداً به قتل رساند. بمقتضاى اين آيه شريفه، قتل مؤمن حرام است و در باره آن سختگيرى مى‌شود.

گروهى از تابعين گويند: آيه ملايمت آميز:( إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ) (سوره نساء آيه ٤٨) بدنبال اين آيه خشونت آميز: