ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٤١ - مقصود

بيان آيه ٧٦

لغت‌

طاغوت: شرح آن گذشت كيد: كوشش در فساد از راه حيله و كائد: حيله‌گرى كه مى‌خواهد ضررى برساند.

مقصود

مجاهدان را تشجيع و براى امر مقدس جهاد، ترغيب كرده، مى‌فرمايد:

(الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌): مردم مؤمن در اطاعت خداوند و يارى دين و بالا بردن كلمه خدا و طلب خشنودى او جهاد مى‌كنند. بدون اينكه خودخواهى يا خودستايى يا طمع غنيمت داشته باشند.

(وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ‌): كافران در طريق طاعت قدرتهاى طاغى و سركش، مى‌جنگند.

(فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ‌): پس با دوستان شيطان جهاد كنيد. يعنى با همه كافران جهاد كنيد اين جمله مؤيد قول كسى است كه «طاغوت» را همان شيطان مى‌داند.

(إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً): نيرنگ شيطان در همه حال و در همه وقت، ضعيف است و چنين نيست كه گاهى ضعيف باشد و گاهى ضعيف نباشد. آوردن «كان» در جمله نيز براى تاكيد همين معنى است.

جبايى گويد: خداوند، نيرنگ شيطان را به ضعف توصيف كرد، با اضافه به اينكه يارى او شامل حال مؤمنان خواهد بود.

حسن گويد: ضعف نيرنگ شيطان بخاطر اين است كه خداوند خبر داد كه:

بزودى مؤمنان را بر اولياى شيطان غالب مى‌گرداند.