ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٨ - مقصود

اطاعت كند و در كفر با او موافق باشد. برخى گفته‌اند: يعنى در قيامت و آتش دوستش شيطان باشد.

(فَساءَ قَرِيناً): شيطان بد دوستى است زيرا انسان را به معصيت و سرانجام به جهنم فرا مى‌خواند. برخى گفته‌اند: شيطان بد دوستى است، زيرا در آتش جهنم، شيطان و دوستش يكديگر را لعن مى‌كنند و از يكديگر بيزارند.

(وَ ما ذا عَلَيْهِمْ‌): چه بود بر آنها اگر بخدا و روز واپسين ايمان آورده، از روزى خدا انفاق كرده بودند؟!( لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ‌): بدين ترتيب خداوند عذر كفار را در سرپيچى از ايمان، بى اساس نشان مى‌دهد و سخن كسانى كه مى‌گويند قدرت بر ايمان ندارند باطل مى‌سازد، زيرا به شخص قادر نمى‌گويند: «اگر اين كار را مى‌كردى چه مى‌شد؟!» مثلا به آدم كوتاه قد نمى‌گويند: اگر بلند قد شده بودى چه مى‌شد؟! و به كور نمى‌گويند: اگر روشن شده بودى چه مى‌شد؟! برخى گفته‌اند: يعنى چه مى‌شد اگر انفاق خود را با ايمان به خدا هماهنگ مى‌كردند تا انفاق بحالشان مفيد واقع مى‌شد.

(وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً): خداوند به اسرار آنها آگاه است و بر طبق نيت باطنى ايشان را كيفر يا پاداش مى‌دهد پس انفاقى كه از روى ريا است بحالشان فايده ندارد. از اين آيه بر مى‌آيد كه مال حرام رزق نيست زيرا خداوند دستور داده است كه از رزق خدا انفاق كنند و امت اسلام، اجماع كرده‌اند كه انفاق از مال حرام، ممنوع است‌

.