ابو مسلم گويد: يعنى قيمت قيمت و ارزش احكام دينى بقرآن است و براى تعيين ارزش آنها بايد بقرآن رجوع كرد. همانطورى كه بايد براى تعيين ارزش خانه، بقيمت آن مراجعه كرد.

اصم گويد: يعنى قرآن كتابى است كه تا روز قيامت، باقى مى‌ماند. جمله‌(لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً) يعنى: طورى نيست كه مطالب آن در هم پيچيده و غير قابل فهم باشد. بقولى يعنى: در مطالب آن اختلاف و تناقضى نيست. چنان كه مى‌فرمايد:

(وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً) (نساء ٨٢: اگر از جانب غير خدا بود، در آن اختلاف بسيارى مى‌يافتند) عوج كلام، يعنى فساد و بطلان و بى‌فايده بودن آن.

اكنون در باره بيان فايده انزال قرآن مى‌فرمايد:

(لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ‌): تا پيامبر مردم را از عذاب و غضب خداوند بترساند و آنها ايمان بياورند.

(وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً):

و كسانى را- كه تصديق خدا و رسولش مى‌كنند و كارهاى پسنديده انجام مى‌دهند- به پاداش نيكوى آخرت، در برابر ايمان و نيكو كاريشان بشارت دهد. اين پاداش نيكو همان بهشت است.

(ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً): اين پاداش، جاودانى است و آنها هميشه از آن برخوردارند.

(وَ يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً): و قريش را كه مى‌گويند: فرشتگان دختران خدا هستند، بترساند. چنان كه حسن و محمد بن اسحاق گويند.

سدى و كلبى گويند: منظور يهود و نصارى است. در آيه قبل انذار و ترسانيدن پيامبر متوجه عموم و در اينجا متوجه كسانى است كه خدا را صاحب فرزند مى‌دانند،