ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤١ - ترجمه

[سوره مريم (١٩): آيات ١ تا ٦]

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌)

(كهيعص (١) ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا (٢) إِذْ نادى‌ رَبَّهُ نِداءً خَفِيًّا (٣) قالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً وَ لَمْ أَكُنْ بِدُعائِكَ رَبِّ شَقِيًّا (٤))

(وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ مِنْ وَرائِي وَ كانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا (٥) يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا (٦))

ترجمه:

اين است داستان اجابت پروردگارت، دعاى زكريا را. هنگامى كه خدا را مخفيانه ندا كرده، گفت: خدايا استخوانم سست و سرم سفيد شده و از اجابت تو- پروردگارا- مأيوس نيستم. من از عمو زاده‌گان خود مى‌ترسم و زنم نازاست. مرا از جانب خود فرزندى بده كه از من و از آل يعقوب ارث ببرد و خدايا او را پسنديده خويش گردان.