(إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلاً (١٠٧) خالِدِينَ فِيها لا يَبْغُونَ عَنْها حِوَلاً (١٠٨) قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً (١٠٩) قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً (١١٠))

ترجمه:

كسانى كه ايمان آورند و كارهاى شايسته كنند، جايگاه آنها باغهاى فردوس برين است. براى هميشه در آنجا هستند و از آنجا در پى انتقال نيستند. بگو: اگر دريا براى كلمات خدايم، مركب شود، پيش از پايان يافتن كلمات خدايم دريا تمام ميشود. اگر چه دريايى ديگر بكمك آن آوريم. بگو: همانا من بشرى هستم مثل شما كه بمن وحى مى‌شود كه: خداى شما يكى است. هر كس به اميد ملاقات پروردگارش هست، كار شايسته كند و كسى را شريك عبادت خدا قرار ندهد.

قرائت:

ينفد: كوفيان- بجز عاصم- بياء و ديگران بتاء خوانده‌اند. ابو على گويد:

قرائت تاء بهتر است زيرا مسند اليه آن مؤنث مى‌باشد.