موسى گفت: اگر بعد از آن ترا از چيزى سؤال كنم، با من رفاقت مكن كه از جانب من معذور خواهى بود. آن گاه براه افتادند تا بقريه‌اى رسيدند و از اهل قريه، طعامى خواستند. و اهل قريه از پذيرايى آنها خوددارى كردند. در آنجا ديوارى يافتند كه مى‌خواست منهدم شود. خضر ديوار را تعمير كرد و استحكام بخشيد. موسى گفت: اگر مى‌خواستى، در برابر اين كار مزد مى‌گرفتى. خضر گفت: اين است جدايى ميان من و تو. بزودى تفسير آنچه نتوانستى بر آن صبر كنى، براى تو شرح مى‌دهم:

اما كشتى از مستمندانى بود كه در دريا كار مى‌كردند. خواستم معيوبش كنم، زيرا بدنبال ايشان پادشاهى بود كه كشتى‌ها را به غصب مى‌گرفت. اما پسر بچه، پدر و مادرش مؤمن بودند، بيم داشتيم كه طغيان و كفرش آنها را گرفتار سازد. خواستيم خداوند فرزندى پاكتر و مهربانتر به آنها ببخشد. اما ديوار، از دو بچه يتيم بود كه پدرى صالح داشتند و در زير ديوار گنجى نهفته بود كه به آنها تعلق داشت. خدايت اراده كرد كه آنها به سن رشد برسند و گنج خود را استخراج كنند و اين رحمتى است كه از خدايت. اين كار را بفرمان خويش نكردم. اين است توجيه كارهايى كه نتوانستى در مقابل آنها صبر كنى!

قرائت:

يعقوب- بروايت روح و زيد- «فلا تصاحبني» و ديگران «فلا تصاحبنى» خوانده‌اند.