ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٩٨ - مقصود

مشورت كنيم. پيامبر خدا ابو لبابه را فرستاد و آنها از وى كسب تكليف كردند كه آيا بحكم سعد بن معاذ، تسليم شوند، يا نه؟ ابو لبابه با دست اشاره بحلق خود كرد.

كنايه از اينكه سر شما را مى‌برند و تسليم حكم او نشويد. جبرئيل نازل شد و پيامبر گرامى را از كار ابو لبابه آگاه كرد. ابو لبابه مى‌گويد: من هنوز از جاى خود حركت نكرده بودم. كه متوجه خيانت خودم شدم. اين آيه به اين مناسبت نازل شد.

پس از نزول آيه، ابو لبابه، خود را به يكى از ستونهاى مسجد بست و گفت:

بخدا چيزى نمى‌خورم و نمى‌نوشم، تا بميرم يا اينكه خداوند توبه‌ام را قبول كند.

هفت روز در آنجا ماند و چيزى نخورد و سر انجام بيهوش بر زمين افتاد. در اين وقت خداوند توبه‌اش را قبول كرد. به او خبر دادند كه توبه‌اش قبول شده است، ولى او گفت: بخدا خودم را نمى‌گشايم، تا وقتى كه پيامبر خدا مرا از بند بگشايد. پيامبر تشريف آورد و او را آزاد كرد. گفت: كمال توبه من در اين است كه خانه قومم را كه در آن مرتكب گناه شده‌ام ترك كنم و از اموالم چشم بپوشم. پيامبر خدا فرمود:

ثلث مال را صدقه بده، كه كفايت مى‌كند. اين قضيه، از امام صادق (ع) و امام باقر (ع) نيز روايت شده است.

مقصود:

اكنون خداوند بترك خيانت فرمان داده، مى‌فرمايد:

(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ‌): اى مردم مؤمن، خدا را با ترك دستوراتش و پيامبر را با ترك سنتهايش خيانت نكنيد. گويند: هر كس چيزى از دين را ترك و تضييع كرد، خدا و رسولش را خيانت كرده است.

(وَ تَخُونُوا أَماناتِكُمْ‌): و همچنين در كارهايى كه خداوند شما را نسبت به آنها امين سپرده و انجام آنها را به شما واگذار كرده است، خيانت نكنيد و آنها را بدون كم و كاست، انجام دهيد. سدى گويد: كسى كه خدا و رسول را خيانت كند، به امانت خود خيانت كرده است.

(وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌): شما مى‌دانيد كه خيانت، كارى زشت است و عذاب بدنبال‌