ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩ - ترجمه

[سوره الأعراف (٧): آيات ١٣٤ تا ١٣٦]

(وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قالُوا يا مُوسَى ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ (١٣٤) فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى‌ أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ (١٣٥) فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ (١٣٦))

[١]

ترجمه:

همين كه گرفتار عذاب شدند، گفتند: موسى، نزد پروردگارت بعهدى كه پيش تست براى ما دعا كن. اگر ما را از عذاب نجات دهى، بتو ايمان مى‌آوريم و بنى اسرائيل را همراه تو مى‌فرستيم. همين كه با فرا رسيدن وقت تعيين شده، عذاب را از آنها برداشتيم، پيمان شكنى كردند. از اينرو از آنها انتقام گرفتيم و آنها را در دريا غرق كرديم، زيرا آيات ما را تكذيب كردند و از آن غفلت داشتند.

[١]- سوره اعراف آيه ١٣٤ تا ١٣٦ جزء ٩ سوره ٧