ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٦ - نظم آيات

خوبى، خوب و پاداش بدى، بد است.

نظم آيات‌

در وجه اتصال آيه‌ها به سابق، چند وجه گفته‌اند: ١- قبلا در باره معجزات خود و كوششى كه فرعون در راه ابطال آنها كرد، سخن گفت، در اينجا مى‌گويد:

من از ابطال معجزات جلوگيرى خواهم كرد. بنا بر اين متصل است به داستان موسى و فرعون. ٢- از آنجا كه قبلا در باره معجزات موسى سخن گفت، در اينجا ميخواهد بگويد: معجزات خود را بدست كسى كه پيامبر نيست ظاهر نمى‌كند. نتيجه اينكه موسى و محمد ٦ بدليل اينكه معجزه داشته‌اند، راستگو هستند. ٣- اين آيات خطاب به موسى و از تورات است. منظور اين است كه موسى را دلگرم كند، تا از افرادى كه او را طعن مى‌زدند، نهر اسد. ٤- اين دو آيه، بمنزله جمله معترضه‌اى است كه در داستان موسى واقع شده و خطاب به پيامبر ماست، مقصود اين است كه خداوند همانطورى كه شر فرعون را از سر موسى كوتاه كرد. شر اين متكبران را هم كوتاه مى‌كند.