ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٦ - مقصود

بيان آيه ١٨ تا ٢١

قرائت:

موهن: اهل حجار و ابو عمر و يعقوب، اين كلمه را به تشديد هاء و ديگران به تخفيف خوانده‌اند و هر دو صحيح است.

ان اللَّه مع المؤمنين: اهل مدينه و ابن عامر و حفص «ان» را بفتح الف و ديگران بكسر خوانده‌اند. قرائت اول بتقدير لام و قرائت دوم بنا بر استيناف است.

لغت:

استفتاح: طلب پيروزى. طلب حكم و داورى.

انتهاء: ترك كارى كه از آن نهى شده است.

اعراب:

ذلكم: خبر مبتداى محذوف. (الامر ذلكم)( أَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ‌): خبر مبتداى محذوف (الامران ...)

مقصود

(ذلِكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكافِرِينَ‌): در آيه قبل خبر داد كه مؤمنين را به بلائى نيكو مبتلا مى‌سازد. در اينجا مؤمنين را مخاطب ساخته، مى‌فرمايد: اين است نعمتى كه خداوند از راه فتح و ظفر به شما ارزانى داشت و از راه ايجاد ترس و اختلاف در ميان كفار، نيرنگ آنها را سست گردانيد و گردنفرازان آنها را كشت و اشراف آنها را اسير گردانيد.

(إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ‌): برخى گفته‌اند: خطاب به مشركين است، زيرا ابو جهل در روز بدر، هنگامى كه دو سپاه روبرو شدند، گفت: خدايا، محمد قطع رحم كرده و چيزى آورد كه ما آن را نمى‌شناسيم، حق را پيروز گردان.