ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٦٤ - مقصود
بيان آيه ٥ تا ٨
لغت:
مجادله: نزاعى كه براى اثبات مذهبى صورت مىگيرد.
سوق: راندن و اصرار بر راه پيمودن.
شوكة: حدّ. اصل اين كلمه از شوك بمعناى خار است. مىگويند: «ما اشد شوكة فلان» يعنى: چقدر نيرو و قدرت او زياد است! «شاك فى السلاح و شائك السلاح و شاك السلاح» يعنى كسى كه در استعمال سلاح داراى قدرت و حدّت است.
شاعر گويد:
|
فتوهمونى اننى انا ذاكم |
شاك سلاحى فى الحوادث معلم |
|
يعنى: آنها پنداشتند كه من، در حوادث جنگى از نيروى سلاح استفاده ميكنم و جاى خود را مىشناسم.
دابر: دنباله.
حق: چيزى كه بحكم عقل و برهان در جاى خود استعمال شود. عكس آن باطل است.
اعراب:
(كَما أَخْرَجَكَ): كاف متعلق است به مدلول(قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ) يعنى: «نزعها من ايديهم بالحق كما ...» برخى گفتهاند: تقدير آن «الانفال ثابت للَّه و الرسول ثبوتا مثل ما ...» برخى گفتهاند: متعلق است به(يُجادِلُونَكَ) و ...
(أَنَّها لَكُمْ): در محل نصب و بدل از «احدى ...»
مقصود:
(كَما أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِ): هر گاه اين آيه متصل به سابق باشد،