ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٦١ - ترجمه
[سوره الأعراف (٧): آيات ١٥٠ تا ١٥١]
(وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى إِلى قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي أَ عَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ وَ أَلْقَى الْأَلْواحَ وَ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ قالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْداءَ وَ لا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (١٥٠) قالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِأَخِي وَ أَدْخِلْنا فِي رَحْمَتِكَ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (١٥١))
[١]
ترجمه:
همين كه موسى با خشم و تاسف، بسوى قوم خود بازگشت، گفت: بعد از من كار زشتى انجام داديد! آيا در امر خدا تعجيل كرديد؟ لوحهها را انداخت و سر برادرش را گرفت و كشيد. هارون گفت: فرزند مادر، قوم، مرا ناتوان كردند و نزديك بود مرا بكشند. دشمنان را از من شاد مكن و مرا با قوم ستمكار قرار مده. موسى گفت:
خدايا مرا و برادرم را بيامرز و ما را در رحمت خود داخل كن و تو ارحم الراحمينى.
[١]- سوره اعراف آيه ١٥٠ تا ١٥١ جزء ٩ سوره ٧