ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٣ - مقصود

بيان آيه ١٣٧

قرائت:

يعرشون: ابن عامر و ابو بكر بضم راء و ديگران بكسر راء خوانده‌اند. اما كسر راء فصيح‌تر است.

لغت:

يعرشون: ابو عبيده گويد: يعنى بنا مى‌كنند. «عرش مكه» يعنى بناى مكه‌

اعراب:

(مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا): ممكن است مفعول «اورثنا» يا مفعول فيه باشد.

برخى گويند: مفعول فيه براى «يستضعفون» است. بنا بر اين «هاءِ» در «فيها» به «التي» كه صفت «ارض» محذوف است باز مى‌گردد و محل آن نصب است به «اورثنا».

مقصود:

(وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتِي بارَكْنا فِيها): بدنبال مطالب پيش مى‌فرمايد: قوم بنى اسرائيل را كه بر اثر ظلم قبطيان ضعيف شده بودند، قدرت بخشيديم و پس از هلاك فرعون، سراسر قلمرو كشور فرعون را در اختيار آنها گذاشتيم و بوسيله زراعت و ميوه و جارى كردن چشمه‌ها و نهرها آنجا را بركت داديم.

حسن گويد: قلمرو كشور فرعون شام و مصر بود. قتاده گويد: شرق و غرب شام بود. جبائى گويد: مصر بود. زجاج گويد: داود و سليمان از بنى اسرائيل بودند و بر كشور فرعون حكومت كردند.

(وَ تَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى‌ عَلى‌ بَنِي إِسْرائِيلَ بِما صَبَرُوا): وعده نيكويى كه‌