ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٩١ - ترجمه

[سوره الأعراف (٧): آيات ١٦٣ تا ١٦٤]

(وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ (١٦٣) وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى‌ رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ (١٦٤))

[١]

ترجمه:

از آنها از قريه‌اى بپرس كه در كنار دريا بود. هنگامى كه در روز شنبه كه در آن روز ماهيها بر روى آب ظاهر مى‌شدند و در روزهاى ديگر ظاهر نمى‌شدند- تجاوز كردند. آنها را بواسطه گناهشان، اينطور آزمايش كرديم. و هنگامى كه گروهى از آنها گفتند: چرا مردمى را موعظه مى‌كنيد كه خداوند آنها را هلاك يا گرفتار عذاب سخت خواهد كرد؟ گفتند: براى اينكه عذرى باشد پيش خداوند و به اميد اينكه آنها تقوى پيشه كنند.

[١]- سوره اعراف آيه ١٦٣- ١٦٤ جزءِ ٩ سوره ٧