٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢١٩

آورده است. (٢٠٦)

ـ سرائر: عبارات اصباح در بعضى موارد عين سرائر است؛ ليكن وجود آنها در غنيه (٢٠٧)و هم عصر بودن دو مؤلف (٢٠٨)، نقل آنها را از سرائر تضعيف مى‌كند.

٢ ـ ٨. اصباح از منظر فقهاى پسين

نگاه فقهاى متأخر از كيدرى به كتاب اصباح و ديدگاههاى فقهى كيدرى، متفاوت است. براى روشن شدن موقعيت اصباح و مؤلف آن در ميان فقهاى نزديك به عصر وى و نيز متأخران، به ديدگاههاى برخى از آنان اشاره مى‌كنيم:

١. محقق حلّى (م ٦٧٦ هـ . ق): وى در هيچ يك از كتب خود از كيدرى و كتاب او ياد نكرده است؛ اما قراينى وجود دارد كه محقق حلى از كتاب اصباح استفاده كرده است، از جمله تعابير و اقوالى كه منحصر به كيدرى است در كتب محقق ديده مى‌شود، مانند قيد «على وجه القيمة» (٢٠٩)در بحث «اخراج يك صاع از دو جنس در زكات فطره» كه تنها كيدرى با تعبير «على جهة القيمة» متعرض آن شده است. (٢١٠)نيز مانند به قول سيد مرتضى مبنى بر اينكه «حدث اصغر در بين غسل جنابت ضررى به غسل نمى‌رساند» كه محقق در شرايع به آن اشاره كرده است؛ (٢١١)در حالى كه تنها مأخذ قول سيد در اين مسئله، اصباح الشيعه است (٢١٢).


(٢٠٦) اصباح الشيعه، ص٣٠٣ ـ ٣٠٥.
(٢٠٧) ر.ك: اصباح الشيعه، (كتاب الشركة)، ص٢٥٩ و غنيه، ص٢٦٣ و سرائر، ج٢، ص٣٩٧.
(٢٠٨) الذّريعة، ج١٢، ص١٥٥.
(٢٠٩) المعتبر في شرح المختصر، محقق حلى، ج٢، ص٦٠٨.
(٢١٠) اصباح الشيعه، ص١٢٥.
(٢١١) المعتبر في شرح المختصر، ج١، ص١٩٦.
(٢١٢) اصباح الشيعه، ص٣٣.