فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٣ - سخنى درباره تلقيح آيت اللّه محمد مؤمن
تزريق گردد و نطفه در آن جا بسته شود و مراتب رشد خود را بپيمايد.)
اين صورت اقسام جزئى و گونه گونى دارد، لكن هيچ كدام از آنها از مصاديق حرمتى كه از روايات استفاده مىشود، حتى با الغاى خصوصيت، نيستند، بنابراين ، اصل بر جايز بودن اين صورت است. البته، بايد در اين باره بيشتر انديشه كرد.
تمام آنچه گفته شد درباره گونه نخست از گونههاى اصلى بود، يعنى بسته شدن نطفه در داخل مهبل زن.
نوع دوم: لقاح منى مرد و تخمك زن و بسته شدن نطفه از اين دو در بيرون مهبل صورت گيرد و آن گاه اين نطفه لقاح يافته با ابزار جديد در داخل مهبل كاشته شود و در آن جا رشد كند و مراتب رشدى را كه خدا برايش مقدر كرده به پايان برساند و آن گاه به شكل نوزاد تمام خلقت و معتدل پا به عرصه گيتى گذارد.
اين نوع نيز، صورتهاى گوناگونى دارد كه مهمترين آنها را بيان مىكنيم : نطفه مورد فرض يا از آب دو انسان تشكيل مىشود و يا نمىشود.
صورت اول: يا نطفه از منى مرد و تخمك همسرش تشكيل مىشود و يا از منى مرد و تخمك زنى كه آميزش او با اين زن حرام است. در هر كدام از اين دو فرض، نطفه لقاح يافته، يا در مهبل همان زنى كاشته مىشود كه تخمك را نيز از همو گرفتهاند و يا در رحم زنى ديگر، خواه آميزش صاحب منى با او حلال باشد و خواه حرام.
صورت دوم: يا يكى از دو طرف انسان است و يا هيچ كدام از آنها انسان نيست.
قسم اول از صورت دوم: گاهى منى از حيوان و تخمك از زن گرفته مىشود و از اين دو نطفه بسته مىشود و در مهبل حيوان و يا زنى كه صاحب همان تخمك باشد و يا ديگرى كاشته مىشود و گاهى منى مرد و تخمك حيوانى گرفته مىشود و به وسيله اين دو نطفه تشكيل مىگردد و آن گاه اين نطفه در رحم حيوان و يا رحم زنى كه همسر اين مرد و يا بر او حرام باشد، كاشته مىشود و نيز گاهى منى از گياه و تخمك از انسان گرفته مىشود و از اين دو نطفه بسته و آن گاه در مهبل صاحب تخمك و يا زنى ديگر كاشته مىشود. گاهى تخمك از گياه و منى از انسان گرفته