٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٤ - سخنى درباره تلقيح آيت اللّه محمد مؤمن

السلام: الزّنا شرّ أو شرب الخمر؟ و كيف صار فى شرب الخمر ثمانون و فى الزّنا مأة؟ فقال: يا اسحاق! الحد واحد ولكن زيد هذا لتضييعه النطفة ولو ضعه ايّاها فى غير موضعه الذى أمره اللّه‌ عزّ وجلّ به.) (٥)

ابواسحاق بن عمار مى‌گويد: به ابو عبداللّه‌ گفتم: زنا بدتر است و يا نوشيدن شراب؟ و چگونه در نوشيدن شراب هشتاد ]تازيانه [ و در زنا صد تا مقرر گرديده است؟

امام فرمود: اى اسحاق! حدّ يكى است، لكن اين مقدار، بدين سبب افزوده شد كه زنا، سبب از بين بردن نطفه و قرار دادن آن در غير جايگاهى مى‌شود كه خداوند، بدان دستور داده است.

بيان چگونگى استدلال به حديث: امام علت افزوده شدن بيست ضربه تا زيانه چنين را بيان مى‌كند :

(زنا سبب از بين بردن نطفه مى‌شود و از بين بردن نطفه حرام است، تا آن جا كه سبب مى‌شود بيست تازيانه بر حدّ افزوده گردد.)

از بين بردن نطفه را، امام(ع) با اين سخن خود، شرح مى‌كند:

(سبب قرار دادن آن در غير جايگاهى مى‌شود كه خداى عزّ و جلّ بدان دستور داده است.)

گويا مراد از نطفه، همان آميخته منى مرد و تخمك زن باشد، يعنى نخستين چيزى كه از مرحله وجود انسان، آفريده مى‌شود، همان گونه كه در موثقه اسحاق بن عمار آمده است:

محمد بن علىّ بن الحسين باسناده عن الحسين بن سعيد، عن ابن أبى عمير، عن محمد بن ابى حمزه و حسين الرّواسى جمعياً، عن اسحاق بن عمار قال: قلت لابى الحسن(ع): (المرأة تخاف الحبل فتشرب الدّواء فتلقى ما فى بطنها؟ قال: لا.

فقلت: انّما هو نطفة.

فقال: أن اوّل ما يخلق نطفة.» (٦)

اسحاق بن عمار مى‌گويد: از امام رضا(ع) پرسيدم: زنى از باردارى مى‌ترسد آيا


(٥)همان، ص٢٦٧، ح٤.
(٦)همان، ج١٩، ص١٥، ح١.