زنانتان بر شما حرام شده‌اند و دختران زنتان كه در كنار شما هستند، هرگاه با آن زنان همبستر شده‌ايد، بر شما حرام شده‌اند، ولى اگر همبستر نشده‌ايد، گناهى مرتكب نشده‌ايد و نيز زنان پسرانى كه از پشت شما هستند، بر شما حرام شده‌اند، و نبايد دو خواهر را در يك زمان به زنى گيريد، مگر آن كه پيش از اين چنين كرده باشيد. هر آينه خدا، آمرزنده و مهربان است* و نيز زنان شوهردار بر شما حرام شده‌اند جز آنان كه به تصرف شما درآمده باشند.

چگونگى استدلال: به مردان دستور داده شده كه گروههاى زنانى كه نامبرده شده‌اند، بر آنان حرام است. معناى حرام بودن، همان ممنوع بودن است. از آن جا كه ممنوع بودن فراگير است و به ذات زنها نسبت داده شده، نشان دهنده آن است كه هر فعلى كه در ارتباط با آنان صورت پذيرد، حرام است، پس نتيجه مى‌گيريم كه وارد كردن آب مرد در مهبل زنان، از راه لوله‌هاى لقاح نيز حرام است. امّا سبب سستى اين دليل آن است كه حرام بودن در اين آيات، به خصوص ازدواج با اين زنان و كامجويى از آنان انصراف دارد. [و تلقيح مصنوعى را در بر نمى‌گيرد. ]

گواه بر ادعاى بالا ]اين كه حرام بودن به ازدواج انصراف دارد [ آيه دوم است كه پس از يادآورى زنان شوهردار، مى‌فرمايد:

{... وأحلّ لكم ماوراء ذلكم ان تبتغوا باموالكم محصنين غير مسافحين.. } . (١١)

و جز اينان، زنان ديگر، هر گاه در طلب آنان از مال خويش مهرى بپردازيد و آنان را به نكاح در آوريد، نه به زنا...

از ظاهر آيه بر مى‌آيد كه غير از زنان نامبرده كه بر مردان حرام هستند، زنان ديگر را خداوند از راه عقد و ازدواج و پرداخت مهريه، بر مردان حلال كرده است.

گواه ديگر بر ادعاى بالا ]حرام بودن تنها به ازدواج انصراف دارد [آيه پيش از اين دو آيه است:

{لاتنكحوا ما نكح اباءكم من النساء الاّ ما قد سلف انّه كان فاحشة ومقتاً وساء سبيلا } . (١٢)

با زنانى كه پدرانتان با آنان ازدواج كرده‌اند، زناشويى مكنيد، مگر آن كه پيش از اين

(١١) نساء، آيه ٢٤.
(١٢) نساء، آيه ٢٢.