٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٢ - سخنى درباره تلقيح آيت اللّه محمد مؤمن

منى خود را براى چنين بهره برداريى واگذارد، عمل حرام انجام داده است.

نتيجه: مبناى حرام بودن در اين صورت [صورت چهارم ]الغاى خصوصيت مورد است و در صورتى كه نتوان بدان يقين پيدا كرد، براءت شرعى و عقلى جارى مى‌شود.

صورت پنجم: (تخمك حيوانى در مهبل زنى نازا تزريق شود، آن گاه شوهر اين زن، با وى همبستر گردد و در نتيجه، زن باردار شود) در ظاهر، دليلى بر حرام بودن اين صورت وجود ندارد، زيرا پيشتر گفته شد دليلى بر حرام بودن تزريق تخمك انسانى در مهبل انسانى ديگر، (صورت سوم) وجود ندارد. [ تا چه رسد بر حرام بودن تزريق تخمك حيوان در مهبل انسان ].

صورت ششم: (منى حيوانى به وسيله لوله در مهبل زنى تزريق گردد و زن باردار شود) اين صورت نيز، در دايره موضوع اخبارى كه منع از بسته شدن نطفه مى‌كنند، نيست، همان گونه كه صورت چهارم، چنين بود.

پس دليلى بر حرام بودن اين صورت وجود ندارد، مگر اين كه كسى ادعا كند: از روايات ياد شده، با الغاى خصوصيت، چنين استفاده مى‌شود كه زن، تنها با منى كسى مى‌تواند باردار شود كه آميزش با وى حلال باشد.

لكن روشن است كه با وجود يقين نداشتن به الغاى خصوصيت، براءت جارى مى‌شود با اين وجود، احتياط بهتر است.

صورت هفتم: (تخمك زنى در مهبل حيوانى تزريق شود و اين حيوان، با آميزش حيوانى ديگر با او، باردار شود) با توجه به آنچه در برخى از صورتهاى پيشين بيان كرديم، دليلى بر حرام بودن اين صورت، وجود ندارد.

صورت هشتم: (تزريق منى حيوانى در مهبل حيوانى ديگر و يا تزريق تخمك حيوانى در مهبل حيوانى ديگر) حكم اين صورت را مى‌توان از انديشيدن درباره آنچه پيش از اين بيان شد، به دست آورد و آن اين كه: دليلى بر ممنوع بودن اين صورت هم وجود ندارد، خواه هر دو حيوان از يك گونه باشند و خواه از دو گونه.

صورت نهم: (منى و يا تخمك از گياهان گرفته شود و در مهبل انسان و يا حيوان