قسم دوم از صورت دوم: يا منى و تخمك از دو حيوان گرفته مى‌شود، ياز دو گياه و يا از حيوان و گياه، سپس نطفه از اين دو بسته و در رحم انسان و يا حيوانى كاشته مى‌شود.

صورت اول: منى مرد و تخمك همسرش گرفته شود و نطفه به وسيله اين دو تشكيل و آن گاه در داخل مهبل كاشته شود.

شما پس از آگاهى از مطالبى كه پيش از اين بيان شد، پى خواهيد برد كه هيچ دليلى بر حرام بودن تشكيل نطفه از منى مرد و تخمك همسر او وجود ندارد.

امّا كاشتن اين نطفه در داخل مهبل، اگر اين رحم از آن زنى باشد كه براى آن مرد حلال است، باز هم دليلى بر حرام بودن آن وجود ندارد، خواه اين زن همان صاحب تخمك باشد، يا همسر ديگر او و يا كنيز او، چرا كه در تمام اين صورتها مرد نطفه خود را در رحمى قرار داده كه براى او حلال است، نه حرام و در جايى آن را كاشته است كه بر خلاف دستور خداوند نيست و زن هم نطفه شوهر و يا آقاى خود را حمل كرده است، بنابراين، دليلى بر ممنوع بودن آن وجود ندارد.

اما اگر بگوييد: اين نطفه از تخمك يك زن ديگر تشكيل شده است، در پاسخ خواهيم گفت: در اين فرض دليلى بر حرام بودن حمل اين نطفه وجود ندارد.

ممكن است كسى ادعا كند كه عرف از روايات سه گانه‌اى كه درباره حرام بودن بسته شدن نطفه وارد شده، چنين مى‌فهمد كه حمل زن نطفه‌اى را كه از تخمك وى بسته نشده، بلكه از تخمك زن ديگرى تشكيل گرديده، حرام است.

اين ادعا مردود است، زيرا از آنچه در پيش بيان شد، روشن گرديد كه حرام بودن حمل نطفه بر زن از اين جهت است كه قرار دادن نطفه در رحم، عملى است كه مرد و زن با هم در آن شركت دارند، بنابراين، عمل ياد شده بر هر دوى آنان حرام است و مورد آن هم در جايى است كه قرار دادن نطفه در مهبل زن براى مرد حرام باشد و اما مورد فرض ما را كه مرد نطفه‌اش را در مهبلى قرار مى‌دهد كه بر وى حلال است و