در جستجوي عرفان اسلامي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤٨ - ٣ عدم مخالفت با شريعت

اساسى است كه در موارد متعددى خداى متعال، شخص وجود مقدس پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) را مخاطب قرار داده و بر اين امر تأكيد ورزيده است؛ از جمله مى‌فرمايد:

اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِين؛[١] از آن چه از جانب پروردگارت به تو وحى شده پيروى كن. هيچ معبودى جز او نيست، و از مشركان روى بگردان.

هم‌چنين مى‌فرمايد:

وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذاً لَمِنَ الظّالِمِينَ؛[٢] و پس از علمى كه تو را [حاصل] آمده، اگر از هوس‌هاى ايشان پيروى كنى، در آن صورت جدّاً از ستم‌كاران خواهى بود.

وَلا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ عَمّا جاءَكَ مِنَ الْحَقِّ؛[٣] و از هواهايشان [بدل] از حقى كه به سوى تو آمده، پيروى مكن.

وَإِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الأَْرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللهِ؛[٤] و اگر از بيشتر كسانى كه در روى زمين هستند اطاعت كنى، تو را از راه خدا گمراه مى كنند.

قرآن كريم تأكيد مى‌كند كه خروج از اطاعت خدا و رسول و پيروى از هوا و هوس و سليقه‌هاى شخصى، نتيجه‌اى جز گمراهى و زيان‌بارى به همراه نخواهد داشت و تنها راه سعادت، پيروى از خدا و رسول و حركت در چارچوب شريعت است:

وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللهِ؛[٥] و كيست گمراه تر از آن كس كه بى راهنمايى خدا از هوسش پيروى كند؟