شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠٦
يكى از گروههاى محبوب خدا رزمندگانى هستند كه خالصانه و با جدّيت در راه خدا جهاد مىكنند و جان بر كف، سخاوتمندانه جانبازى كرده و تمام هستى خود را در راه خدا مىدهند.
در اين زمينه آيات ديگرى نيز هست كه به همين مقدار بسنده مىكنيم[١] و فقط به يك روايت از حضرت صادق(عليه السلام) مىپردازيم كه فرمود:
طَلَبْتُ حُبَّ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَوَجَدْتُهُ في بُغْضِ اَهْلِ الْمَعاصي؛[٢] من درصدد برآمدم كه جايگاه محبّت خدا را دريابم. پس ديدم كه محبّت خدا در كينه نسبت به گنهكاران است.
بر اساس اين روايت، اگر كسى مىخواهد خدا را دوست داشته و خدا هم او را دوست بدارد، بايد نسبت به دشمنان خدا و تبهكاران دشمنى بورزد، چرا كه نمىتوان هم دوستان خدا را دوست داشت و هم دشمنان خدا را. البتّه منظور از گنهكاران كسانى نيستند كه احياناً دچار غفلت و خطايى مىشوند، بلكه بايد نسبت به اينان خيرخواه بود و از هدايت و راهنمايى آنها دريغ نورزيد، بلكه مراد تبهكارانى هستند كه به دشمنى با خدا برخاستهاند.
چه كنيم تا محبّ و محبوب خدا بشويم؟
يكى از پرسشهاى هميشگى برخى از علاقهمندان به سلوك و به
[١] به عنوان مثال به آيه ١٨٥ بقره: إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ، ١٤٨ و ١٣٤ آل عمران و ١٣ مائده، ٩٣ و ٧٦ آل عمران و ٤ و ٧ توبه: إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ، و آيه ١٤٦ آلعمران: إِنَّ اللهُ يُحِبُّ الصّابِرِينَ، و ١٥٩ آل عمران: إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ، و مائده ٤٢: إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ، و ٩ حجرات و ١٠ ممتحنه مراجعه فرمائيد. [٢] ميزان الحكمة، ج ١، ص ٥٠٤.