شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٤ - چند نكته درباره وصول الى الله

اين افراد دچار جهل مركّب گشته‌اند و يا داراى جهل بسيط هستند ولى در حيرت و عجز از پيدا كردن راه درست گرفتار شده‌اند، گاهى به دنبال اين مى‌روند و گاهى به دنبال آن. گاهى از اين صدا تبعيت مى‌كنند و گاهى از صدايى ديگر. چرا كه نور الاهى ندارند: وَمَنْ لَمْ يَجْعَلْ اللهُ لَهُ نُوراً فَمَا لَهُ مِنْ نُور.[١] البته خداوند به كسى ظلم نمى‌كند بلكه اين حيرت‌ها و كجروى‌ها و گمراهى‌ها، كيفر برخى از اعمالى است كه انسان آگاهانه انجام مى‌دهد.

اِلهي فَاسْلُكْ بِنا سُبُلَ الْوُصُولِ اِلَيْكَ وَ سَيِّرْنا في اَقْرَبِ الطُّرُقِ لِلْوُفوُدِ عَلَيْكَ. قَرِّبْ عَلَيْنَا الْبَعيدَ وَ سَهِّلْ عَلَيْنَا الْعَسيرَ الشَّدِيدَ وَ اَلْحِقْنا بِعِبادِكَ الَّذينَ هُمْ بِالْبِدارِ اِلَيْكَ يُسارِعوُنَ وَ بابَكَ عَلَى الدَّوامِ يَطْرُقُونَ وَ اِيّاكَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ يَعْبُدُونَ وَ هُمْ مِنْ هَيْبَتِكَ مُشْفِقُون؛ خدايا، توفيق پيمودن راه‌هاى وصول به خودت را به ما عنايت كن و ما را در نزديك‌ترين راه رسيدن به ميهمانى خودت قرار بده و راه‌هاى دور را براى ما نزديك و راه‌هاى دشوار و سخت را براى ما آسان گردان؛ خداوندا، ما را به بندگانت كه در رسيدن به تو پيشگامند و سبقت جسته‌اند و همواره درِ خانه‌ات را مى‌كوبند و شبانه‌روز تو را عبادت مى‌كنند و از هيبت و ابّهت تو ترس دارند ملحق گردان.

چند نكته درباره وصول الى‌الله

در اين فراز از مناجات چند پيش‌فرض مطرح مى‌گردد: