شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩٢ - شبهه جبر و پاسخ آن

نيروهاى پليد قبلى را خنثى كنم و حال نيروى ديگرى مى‌خواهم تا در جهت مطلوب حركت كنم.

پس اوّل حول لازم بود تا از دوران قبلى خارج بشوم ولى خودم نداشتم، چرا كه همه نيروهايم را در جهت خلاف و مستى و زشتى صرف كرده بودم، ولى تو مرا بيدار كردى و آن نيرو را به من بازگرداندى تا مزه محبت تو را چشيدم و همه نيروهاى شيطانى و نفسانى را مغلوب و سركوب كردم و اين لطفى بود كه تو كردى. پس بايد سپاس تو را به جاى آورم كه مرا در حوزه لطف خودت وارد ساختى و قلب من را از آلودگى‌هاى غفلت[١] پاك كردى.

شبهه جبر و پاسخ آن

حال ممكن است كه شبهه‌اى پيش بيايد و ذهن را مشغول كرده، و حال مناجات را بگيرد و انسان را به سوى جبرگرايى سوق دهد، و آن اينكه: اگر انسان در هنگام ابتلاى به معصيت نتواند خود را رها كند