شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧٢ - نكته چهارم
گفتار و رفتارشان براى ما الگوست توجّه نموده و عرض مىكنيم: خدايا، حال كه نزديكترين راه را براى ما ميسّر ساختى، همسفران شايستهاى نيز كه داراى اين صفات و ويژگىها هستند براى ما قرار ده:
١. با سرعت حركت مىكنند؛
٢. مستمرّاً و پى در پى اين مسير را طى مىكنند؛
٣. اهل عبادتهاى شبانه روزى هستند؛
٤. اهل خشيت در پيشگاه باعظمت تو هستند.
براى تبيين صفت اوّل يعنى سرعت در حركت به مثالى توجه كنيد:
فرض كنيد در يك موقعيت مسلط، گروههايى را مشاهده مىكنيد كه برخى شتابان و سريع، برخى با آرامش، برخى افتان و خيزان و برخى بسيار كند و بدون احساس در حال حركت به سمت مقصدى هستند. حال شما مىخواهيد به يك گروه بپيونديد تا خيلى سريع به مقصد برسيد. كدام گروه را برمىگزينيد. قطعاً اگر خواهان رسيدن به مقصود باشيد، آن گروهى را كه سريعتر و مستقيمتر به هدف مىرسند انتخاب مىكنيد. ويژگىهاى كسانى را اقتباس مىكنيد كه در اين كاروان عظيم پيشقدم هستند.
قطعاً كسانى مانند پيامبران و ائمه معصومين(عليهم السلام) پيشاپيش كاروان عظيم بشرى در حركت بوده و بسيار راسخ و جدّى هستند و توجّه به اين سو و آن سو ندارند. بىترديد اينان زودتر به مقصد خواهند رسيد. پس عرض مىكنيم: خداوندا، من را به آنها ملحق كن كه اهل حركت