شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٥ - نكته اوّل

١.بايد وصول به‌خدا را طالب‌بود و از خداخواست تا راه آن پيداشود؛

٢. راه‌هاى وصول الى الله، مختلف هستند؛

٣. بايد نزديك‌ترين راه را طلبيد و پيمود؛

٤. چون در اين راه خطر وجود دارد، بايد اين راه را با هم‌سفران و رفيقانِ شايسته پيمود.

نكته اوّل

به دليل آن‌كه اين مفاهيم مقدارى از ذهن ما دور هستند و ممكن است مفاهيمِ متشابه و معانى نادرستى به ذهن برخى افراد آمده و برخى از فرقه‌هاى منحرف از اين مفاهيم سوء استفاده كنند، لازم است مقدارى درباره اين نكات گفتوگو كنيم.

از آموزه‌هاى قرآن كريم به دست مى‌آيد كه همه چيز در عالم هستى در حال سير و حركت هستند و يك مقصد و هدف ويژه دارند كه عبارت است از خدا. قرآن كريم مى‌فرمايد: «أَلا إِلَى اللهِ تَصِيرُ الاُْمُور؛[١] آگاه باشيد كه همه چيز به سوى خداوند در حال صيرورت است». و نيز مى‌فرمايد: «إِلَيْهِ يرْجَعُ الاَْمْرُ كُلُّه؛[٢] بازگشت همه چيز به سوى خداوند است». هم‌چنين مى‌فرمايد: «إِنَّ إِلَى رَبِّكَ الرُّجْعَى؛[٣] بازگشت همه چيز به سوى خدايت مى‌باشد».

از سوى ديگر مى‌فرمايد هر چه كه در اين عالم هستى ملاحظه