شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٤ - انواع عذرخواهى و پذيرش عذر
لقاء ديگرى نيز وجود دارد كه مخصوص اولياى الاهى است و در آخرين مراحل سير و تكامل به لقاء الاهى بار مىيابند.
در يكى از مناجاتهاى امام سجّاد(عليه السلام) آمده است: وَ رُؤْيَتُكَ حَاجَتِي[١]و درباره شهيد نيز آمده است كه: يَنْظُرُ اِلى وَجْهِ الله؛[٢] اينگونه لقاها غير از لقاهاى عمومى است. مراد از لقا در اين فراز از مناجات: «فسَّرني يوم لقاءك»، با فرض گناهان فراوان، لقاء مخصوص افراد كامل و اولياى الاهى نيست بلكه شاد شدن به هنگام ملاقات عمومى است؛ ملاقات عمومى كه در آن شاد و برخى نگران هستند. پس، از خدا مىخواهيم در آن روز كه بين مردم داورى مىكند از ما خشنود باشد و با غضب با ما مواجه نشود.
* * *
اِلهِي اعْتِذاري اِلَيْكَ اعْتِذارُ مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ. اِلهي فَاقْبَلْ عُذْري يا اَكْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ اِلَيْهِ الْمُسيئُون؛ خداوندا، عذرخواهى من از تو عذرخواهى كسى است كه بىنياز از پذيرش عذر نيست. خداوندا، عذر مرا بپذير اى كسى كه گنهكاران از تو عذر مىخواهند.
اين فراز از مناجات نيز براى درخواست رحمت و جلب عطوفت و مهر الاهى است.
انواع عذرخواهى و پذيرش عذر
فرض كنيد كه شما با دوست خود اختلافى پيدا كرده و به او جسارت
[١] مناجات المريدين: و ديدار تو آرزوى من است. [٢] شهيد نظر به وجه الله مىكند.