شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٧ - ١ نفس
قدرتهاى نهفتهاى دارد و تا احساس خطر نكند آنها را به كار نمىگيرد و چه بسا خود هم از وجود آن قدرتها بىخبر باشد ولى وقتى تحت تعقيب دشمنى سرسخت قرار بگيرد، همه توان خود را براى فرار از چنگ آن به كار مىگيرد.
انواع دشمنان
در اين مناجات با حضور قلب مىگوييم: اى خدا، من از دشمنى سرسخت و نيرومند فرار كردم و اگر فرار نكرده بودم دشمن بر من غالب مىشد و سعادت من از بين مىرفت». پيوسته در معرض دشمنان خطرناكى هستيم كه ما را رها نمىكنند و مىخواهند ما را از خدا دور كنند. اين دشمنان عبارتند از:
١. نفس
طبق روايتى از حضرت رسول(صلى الله عليه وآله) كه مىفرمايد: اَعْدى عَدُوِّكَ نَفْسُكَ الَّتي بَيْنَ جَنْبَيْكَ؛[١] سرسختترين دشمنان، خواستههاى شيطانى و شهوانى خود فرد است كه سرگرم شدن به آنها موجب دورى از مقام قرب الاهى است.
يعنى علاوه بر گناهان كبيره و اعمال حرام، حتّى خواستههاى نفسانى حلالْ مانع كمال و دست كم موجب ايستايى انسان مىگردند.
[١] بحارالانوار، ج ٦٧، ص ٣٦.