شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠٥ - محبوبان پروردگار
محبوبان پروردگار
در قرآن در موارد متعدّدى ملاكها و علامتهاى محبّت الاهى آمده است كه عبارتند از:
١. إِنَّ اللهَ يُحِبُّ التَّوّابِين؛ خداوند توبه كنندگان را دوست دارد.
جالب آنكه نفرموده است تائبين. چرا كه آدميزاد در عمر خود فقط يك بار گناه نمىكند كه با يك توبه جبران شود، بلكه مرتب گناه مىكند و بايد مرتب توبه كند. و اين دام شيطان است كه پس از چند بار توبه شكستن مىگويد: تو مرد توبه نيستى. ولى خداوند مىفرمايد: من كسانى را كه زياد توبه مىكنند دوست دارم. يعنى خداوند دوست دارد كه انسان پس از هر لغزشى توبه كند و خجالت نكشد.
٢. وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِين؛ و خداوند كسانى را كه پاكيزگى را دوست دارند دوست مىدارد.
تطهير و پاكيزگى از همين پاكيزگىهاى ظاهرى شروع و با پاكيزگىهاى شرعى از قبيل وضو و غسل و به ويژه غسلهاى مستحبى، تا پاكيزگى قلبى كه مراتب بىشمارى دارد ادامه مىيابد. خدا كسانى را كه دل خود را از كينهتوزى و بدگمانى و قصد شرارت ديگران و... پاك كنند دوست مىدارد.
٣. إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوص؛[١]خداوند كسانى را كه چون بنيان پولادين در راه او مىجنگند، دوست مىدارد.
[١] صفّ (٦١)، ٤.