شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٨٤ - نمونه هايى از الطاف الاهى

برآمدن نيازها، خواست‌ها و اهداف آنان است. حال اين پرسش مطرح مى‌شود كه اين چه نياز، خواست و هدفى است كه پيشگامان دارند و خداوند آن‌ها را برآورده مى‌سازد؟

خيلى بعيد است كه منظور خواسته‌هاى دنيوى از قبيل كاخ و ماشين آخرين مدل و باغ و راغ باشد، بلكه خواست‌هاى آن‌ها بايد بر اساس همين راه و مقصد و سلوك الى الله تبيين گردند. چرا كه هر منزلى خود مبدأيى است كه با عبور از آن بايد به مقصد و منزل دوّم رسيد و با عبور از آن به منزل سوّم و به همين ترتيب بايد منازل را يكى بعد از ديگرى پشت سرگذارد تا به مقصد نهايى رسيد.

به گمان من، اين نيازها و خواسته‌ها، امورى نيستند كه انسان را از مقصد دور كرده و يا او را به خود مشغول نمايند، چرا كه سالك بايد تمام نيروهاى خود را صرف پيمودن راه بنمايد وگرنه نيروهايش متفرّق گشته، از رسيدن به مقصد باز مى‌ماند. پس به احتمال زياد، منظور از خواسته‌هاى پيشگامان و رهروان همان چيزهايى است كه مربوط به سير و سلوك مى‌باشد.

* * *

وَ مَلاَتَ لَهُمْ ضَمائِرَهُمْ مِنْ حُبِّكَ وَ رَوَّيْتَهُمْ مِنْ صافي شِرْبِك؛ قلب آن‌ها را از محبّت خود پر كرده و از شراب ناب خود آن‌ها را سيراب كردى.

وقتى كه عواطف و گنجايش افراد را در نظر مى‌گيريم به روشنى درمى‌يابيم هر انسانى داراى يك گنجايش ويژه است كه گاهى پر شده و گاهى نيمه پر مى‌گردد. حقّ آن است كه بايد اين گنجايش پر گشته و