شکوه نجوا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢ - نكته دوّم
جود و كرم ايشان اقتضا مىكند آن بزرگواران نيز هديه ما را جبران كنند و بىپاسخ نگذارند و پاسخ آنها دعايى است كه براى ما مىكنند و دعاى آنها حتماً پذيرفته خواهد شد.[١]
پس اگر براى خودمان دعا كنيم معلوم نيست پذيرفته شود ولى اگر آنها براى ما دعا كنند قطعاً مستجاب است و به اصطلاح فلسفى، هم استعداد و قابليت قابل و هم افاضه و فاعليت فاعلْ تامّ و تمام است يعنى فياضيّت الاهى (فاعليّت) مطلق و بىقيد و شرط است و قابليّت پيامبر(صلى الله عليه وآله) و خاندان آن حضرت نيز براى درك رحمتْ نامحدود است، پس استعداد و قابليّت نيز تامّ بوده، هيچ مانع و كمبودى براى اجابت دعاى ما (صلوات) وجود ندارد. بنابراين عقل حكم مىكند اگر طالب منفعت خويشيم هر چند به صورت ابتدايى (و بدون پيچيدن دعاى شخصى در ميان دو صلوات) براى آن بزرگواران صلوات بفرستيم.
نكته دوّم
بازگشت اين صلواتها به خود انسانهاست. چرا كه ما براى پيامبر(صلى الله عليه وآله) و خاندانش طلب رحمت مىكنيم و چون ظرف وجودى
[١] در همين جا لازم است كه از مسؤولان صدا و سيماى جمهورى اسلامى ايران تشكر كنم كه قبل از اخبار، ذكر صلوات را به عنوان يك سنت حسنه ترويج نمودند و به حكم «من سن سنة حسنة كان له مثل اجر من عمل بها» هر كس صلوات بفرستد در ثواب آن شريك خواهند بود. عيبش چو بگفتى هنرش نيز بگو. ما انتقاداتى از صدا و سيما داريم ولى از كارهاى خوب آنها نيز متشكريم.