كه خدا پيامبر شما را برانگيخت. به خدايى كه او را براستى مبعوث فرمود، بهم خواهيد در ‌آميخت، و چون دانه كه در غربال بريزند يا ديگ‌افزار كه در ديگ ريزند، روى هم خواهيد ريخت، تا آنكه در زير است زبر شود، و آنكه بر زبر است به زير در شود، و آنان كه واپس مانده‌اند، پيش برانند، و آنان كه پيش افتاده‌اند، واپس مانند ...[٢٣٤]

مغیرة‌ ضبّی[٢٣٥] گوید: اشراف کوفه با علی(ع) دورویی، ولی در نهان هوای معاویه در سر داشتند؛ زیرا علی(ع) از دارایی‌های عمومی به هیچ کس، بیش از حقش نمیداد، درحالی که معاویة‌بن‌ابی_‌سفیان به هر یک از اشراف، دوهزار درهم می‌داد.[٢٣٦]

حضرت باید چنین جامعه منحرف از سنت پیامبر(صل) را اصلاح و به جایگاه اصلی‌اش یعنی زمان پیامبر(صل) برگردانند؛ اما با موانع و مشکلاتی در حکومت خود روبرو گردیدند.

٣.٢. ایجاد فتنه و جنگ های داخلی( جنگ با مسلمانان)

اقدام های اصلاحی امام(ع) در حکومت، به قدری خودکامگان، قدرت‌طلبان و مکنت‌جویان را به خطر انداخت که بلافاصله به اقداماتی جهت براندازی حکومت او پرداختند؛چنان که حضرت در فرازی از نهج‌البلاغه می‌فرمایند:

فَلَمَّا نَهَضْتُ بِالْأَمْرِ نَكَثَتْ طَائِفَةٌ وَ مَرَقَتْ أُخْرَى وَ قَسَطَ آخَرُونَ ...وَ لَكِنَّهُمْ‌ حَلِيَتِ الدُّنْيَا فِي أَعْيُنِهِمْ وَ رَاقَهُمْ زِبْرِجُهَا؛[٢٣٧] چون به كار برخاستم گروهى پيمان بسته شكستند و گروهى از جمع دينداران بيرون جستند و گروهى ديگر با ستمكارى دلم را خستند. گويا هرگز كلام پروردگار را نشنيدند يا شنيدند و كار نبستند، كه فرمايد: <سراى آن جهان از آن كسانى است كه برترى نمى‌جويند و راه تبهكارى نمى‌پويند، و پايان كار، ويژه پرهيزگاران است> آرى به خدا دانستند، ليكن دنيا در ديده آنان زيبا بود، و زيور آن در‌ چشم هايشان خوشنما»[٢٣٨]

مخالفت‌، مقابله و معارضه گروه‌ها با امام(ع)، سرنوشت حکومت را تغییر داد؛

[٢٣٤]. نهج البلاغه، خطبه ١٦، صص١٧-١٨.

[٢٣٥]. وی از فقیهان کوفه و از راویان ثقه شمرده شده، سال ١٣٦ از دنیا رفت؛ ر.ک: تهذیب التهذیب، ج١٠، صص٢٤١-٢٤٢.

[٢٣٦]. الغارات، ص٢٩.

[٢٣٧]. نهج البلاغه، خطبه٣، ص٤٩.

[٢٣٨]. ترجمه شهیدی، ص٩.