در باب «انهم شفعاء الخلق» آمده است: روایات نامعتبر در اثبات عنوان، کفایت نمی‌کند؛ ولی به قرینۀ آیات، مقام شفاعت ایشان ثابت می شود و به قرینه نقل اهل‌سنت در وجوب حب اهل‌بیت(عهم)، سؤال از محبت ایشان مثل هر واجبی قطعی است و در مورد اینکه حساب مخلوقات در قیامت برعهده اهل‌بیت(عهم) است، ایشان می‌گویند: درصورتی‌که برای کسی از جهت نقل روایات فراوان در این موضوع علم حاصل شود، برای وی، این باور حجت است؛ در این باب در عین اینکه روایت معتبری وجود ندارد؛ نویسنده با توجه به سایر قرینه‌ها، از جمله نقل در منابع سنی، نتایجی را معتبر تلقی می‌کند:

... اما السؤال عن حبهم فلا يحتاج اثباته الى رواية بعد ادعاء بعض أهل السنة الإجماع على وجوب محبتهم و كل واجب يسئل عنه يوم القيامة فضلا عن السؤال عن امامتهم و هي من اصول العقائد عند الامامية. و اثبات الشفاعة لهم أيضا واضح ... [٤٤٢]

در ابواب مختلفی از مباحث محن و فتن، که در بحارالانوار از منابع اهل‌سنت اخباری را نقل کرده است؛ صاحب مشرعة مطلب را به‌دلیل نبودن انگیزه بر جعل در این امور، معتبر دانسته است:

لا مجال لرد جميع الروايات لكثرتها و تعدد مصادرها ولعدم الداعي على جعلها فمشترکات هذه الروايات قابلة للأخذ بها والاعتماد عليها.[٤٤٣]

ایشان اخبار دال بر ارتداد برخی صحابه را نیز به همین روش معتبر دانسته است:

واما الأحاديث الواردة في ارتداد جمع من صحابته(صل) كما نقلها المؤلّف المتتبع(رح) فهي كثيرة و اثر الصدق عليه لائح، اذ لا داعي لأهل السنة في جعلها و هم يحبون الصحابة، و هي مذكورة في صحاحهم و كلها مذكورة في كتاب : (نظرة عابرة الى الصحاح الستة) فلاحظ. [٤٤٤]

در باب شکایت امیرمؤمنان(ع) نسبت به خلفای قبل، قرینه نقل اخبار از طریق

[٤٤٢] . همان، ج٢، ص ١٩ (ابن باب از المعتبر حذف شده است).

[٤٤٣] . همان، ج٢، ص ٢٠ (این باب از المعتبر حذف شده است).

[٤٤٤] . همان، ج٢، ص ٢٢ (این باب از المعتبر حذف شده است).