در ابواب دیگری از تاریخ معصومان(عهم) اشاره به همین روش تکرار شده است؛ از جمله در باب ٢١ : احوال أهل زمان امام حسن(ع)[٤١٢] و باب معجزات امام حسین(ع)[٤١٣] و باب مکارم اخلاق امام حسین(ع)[٤١٤] و باب احتجاج امام حسین(ع) بر معاویه و سایر ابواب نظیر باب ٢٧ و ٢٨ و ٢٩ و ٣٠ و ٣١ و ٣٣ و ٣٤ و ٣٦ و ٣٩ و ٤٦ از ابواب تاریخ امام حسین(ع) افزون‌بر ذکر روایت معتبر السند، در همگی به همین روش قدر متفق در مضامین موجود، در روایات باب تذکر داده، شده است.[٤١٥]

١١. در باب احوال فرزندان امام سجاد(ع) این بحث تکرار شده است.[٤١٦]

١٢. در ابواب تاریخ امام باقر(ع) همین روش مشاهده می شود؛ مثلا در باب معجزات امام باقر(ع) که بیش از نود روایت دارد؛ نویسنده مشرعة بر آن است که مجالی برای احتمال کذب تمام این رویات نیست:

فیه اكثر من تسعين رواية غير معتبرة، والعلم الاجمالي قائم بصحة بعضها اذ لا مجال لاحتمال کذب جميعها حتى بعد اخراج ما هو مظنون الوضع من رواية أو روايتين.[٤١٧]

١٣. در ابواب امام صادق(ع)، در باب معجزات ایشان که بیش از ٢٣٠ روایت است، نویسنده مشرعة کم بودن تعداد روایات معتبر آن را امر غریبی می‌داند و درعین‌حال تأکید می‌کند که با دسته‌بندی این روایات، به صحت برخی روایات هر قسم علم پیدا می شود و معجزات ایشان قطعی است؛ علم به امامت ایشان نیز از این طریق حاصل می‌شود؛ همین طور در باب روابط امام با منصور به حصول علم

[٤١١] . همان، ج٢، ص١٤٠.

[٤١٢] . همان، ج٢، ص١٥٠.

[٤١٣] . همان،ج٢، ص١٥٢.

[٤١٤] . همان.

[٤١٥] . همان،ج٢، ص١٥٣-١٥٨.

[٤١٦] . همان، ج٢، ص١٦٢.

[٤١٧] . همان، ج٢، ص ١٦٣ (این باب در المعتبر حذف شده و نظر نویسنده مشرعة مطرح نشده است؛ المعتبر، ج٢، ص٥٠).