٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ٧١ - «عُلوّ مضمون» در حدیث؛ کارکرد و شاخصهها

حداقل ازاین جهت داخل در فصاحت می شوند كه با الفاظ اندك معارف بسیاری را دربرگرفته اند.

درمیان اهل بیت(عهم)، امیرالمومنین(ع) جایگاه ویژه ای دارد و نهج البلاغه بهترین شاهد پیشتازی امیرمومنان(ع) در این میدان است و كسی كه بهره كافی از ادبیات عرب و ظرافت های آن داشته باشد بهتر می تواند به شاهكارهای ادبی و محتوایی ایشان پی ببرد؛. برای نمونه وقتی که حضرت از قیامت سخن می گوید با كمترین لفظی تنبه بزرگی را می آفریند و می فرماید:

فَإِنَّ الْغَایةَ أَمَامَكُمْ وَ إِنَّ وَرَاءَكُمُ السَّاعَةَ تَحْدُوكُمْ تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا فَإِنَّمَا ینْتَظَرُ بِأَوَّلِكُمْ آخِرُكُم؛‌[١٧٥] همانا آخرت پیش روى شماست، و مسّلما قیامت از پشت سرتان، شما را مى‌راند. سبكبار شوید تا ملحق شوید، كه رفتگان شما را باز داشته‌اند، تا آخرین شما به آنان ملحق گردند.

برتری ادبی و محتوایی این سخن در حدی است که سید رضی_ به عنوان کارشناسِ خبره این فن_ به توصیف و تمجید آن پرداخته، می گوید:

این سخن را پس از كلام حق و گفتار پیامبر(صل) با هر سخن دیگر بسنجند، بر آن برترى دارد و از آن پیشى مى‌گیرد. این كه فرمود: «سبكبار شوید تا ملحق گردید» سخنى از این كوتاه‌تر و پر معناتر شنیده نشده، چه جمله‌اى عمیق، و سرچشمه‌اى از معرفت و حكمت است.[١٧٦]

نمونه دیگر از احادیث دارای علو مضمون فرمایش امیرالمومنین(ع) در خطبه ٢٧ نهج البلاغه است:

فَوَاللَّهِ مَا غُزِی‌ قَوْمٌ‌ قَطُّ فِی عُقْرِ دَارِهِمْ‌ إِلَّا ذَلُّوا؛[١٧٧] به خدا قسم هیچ ملّتى در خانه‌اش مورد حمله قرار نگرفت مگر اینكه خوار شد.

سخنوران در برابر زیبایی های محتوایی و ادبی این سخن امیرمومنان(ع) سر تسلیم فرود آورده؛ زبان به تمجید آن گشوده اند؛ ابن ابی الحدید در شرح این کلام، خطبه ای از ابن نباته[١٧٨] می آورد كه در ضمن آن جمله ای از حضرت آمده است؛ وی


[١٧٥]. نهج البلاغه، خطبه٢١.

[١٧٦]. همان.

[١٧٧].همان، خطبه ٢٧.

[١٧٨]. اِبْنِ نُباته، ابوبکر جمال‌الدین محمد بن محمد فارقی حذاقی (جذامی) مصری ادیب، شاعر و نویسندۀ مشهور عصر ممالیک؛ نک: دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج٥ ص٢٢.